-
1 poprawiać
poprawiać (-am) < poprawić> (-ię) verbessern; błąd korrigieren, berichtigen; u krawca ändern lassen; strój, włosy in Ordnung bringen, ordnen;poprawiać tekst Korrektur lesen;poprawiać się sich verbessern; stan, nastrój sich bessern; (tyć) zunehmen -
2 poprawić
poprawiać (-am) < poprawić> (-ię) verbessern; błąd korrigieren, berichtigen; u krawca ändern lassen; strój, włosy in Ordnung bringen, ordnen;poprawiać tekst Korrektur lesen;poprawiać się sich verbessern; stan, nastrój sich bessern; (tyć) zunehmen -
3 pracownia
pracownia [praʦ̑ɔvɲa] f -
4 przymiarka
-
5 u
u [u], prep1. +gen1) ( w pobliżu) bei +dat, an +datbyć \u władzy an der Macht seinszukać pomocy \u kogoś bei jdm Hilfe suchen2) ( część całości)klamka \u drzwi Türklinke f, Türgriff mpalce \u rąk Finger mPl3) ( przynależność)mieć włosy rude jak \u wiewiórki rothaarig sein wie ein Eichhörnchenco \u ciebie słychać? was gibt es Neues bei dir?4) ( dla określenia miejsca) bei +dat\u Piotra bei Peter\u siebie [w domu] ( pot) bei sich [zu Hause], daheimzatrzymać się \u znajomych Bekannte besuchen, bei Bekannten halt machenczuć się jak \u siebie sich +akk wie zu Hause fühlenpłaszcz uszyty \u krawca ein beim Schneider genähter Mantel [u], uU jak Urszula U wie Ulrich
См. также в других словарях:
otworzyć — 1. Nie mieć do kogo ust, pot. gęby otworzyć «nie ma w pobliżu nikogo, z kim można porozmawiać»: Nie było do kogo ust otworzyć. Powinowaci i znajomi byli poruszeni, zatroskani, ale trzymali się z daleka. M. Ławrynowicz, Diabeł. 2. Nie otworzyć ust … Słownik frazeologiczny
otwierać — 1. Nie mieć do kogo ust, pot. gęby otworzyć «nie ma w pobliżu nikogo, z kim można porozmawiać»: Nie było do kogo ust otworzyć. Powinowaci i znajomi byli poruszeni, zatroskani, ale trzymali się z daleka. M. Ławrynowicz, Diabeł. 2. Nie otworzyć ust … Słownik frazeologiczny
krawcowa — ż odm. jak przym., B. krawcowawą, W. krawcowawo 1. «kobieta zajmująca się zawodowo szyciem» 2. «żona krawca» … Słownik języka polskiego
krawiec — m II, DB. krawiecwca, W. krawiecwcze (krawiecwcu); lm M. krawiecwcy, DB. krawiecwców «rzemieślnik szyjący odzież» Krawiec damski, męski. Szyć u krawca garnitur. □ Tak krawiec kraje, jak (mu) materii staje … Słownik języka polskiego
miara — ż IV, CMs. mierze; lm D. miar 1. «wielkość przyjęta za jednostkę porównawczą przy pomiarach wielkości fizycznych tego samego rodzaju» Miary handlowe. Miara długości, objętości, powierzchni, ciężaru. Miary czasu. Układ, system miar. Wzorzec miary … Słownik języka polskiego
przeterminować — dk IV, przeterminowaćnuję, przeterminowaćnujesz, przeterminowaćnuj, przeterminowaćował, przeterminowaćowany 1. «nie załatwić, nie zapłacić czegoś w określonym, wyznaczonym terminie» Przeterminować weksel, kredyt. 2. zwykle w imiesł. biernym… … Słownik języka polskiego
przymiarka — ż III, CMs. przymiarkarce; lm D. przymiarkarek 1. pot. «przymierzanie, dopasowywanie skrojonego ubioru do figury; miara» Przymiarka sukni. Mieć przymiarkę u krawca. 2. pot. «próba, badanie mające na celu sprawdzenie czegoś» Ostateczna przymiarka… … Słownik języka polskiego
stalować — ndk IV, stalowaćluję, stalowaćlujesz, stalowaćluj, stalowaćował, stalowaćowany pot. «zlecać wykonanie czegoś; zamawiać» Stalować buty u szewca, ubranie u krawca. Stalować meble. ‹niem.› … Słownik języka polskiego
termin — m IV, D. u, Ms. terminnie; lm M. y 1. «czas, w którym jakaś czynność powinna być wykonana, czas wyznaczony na wykonanie jakiejś czynności, na dopełnienie jakichś warunków» Krótki, roczny, umówiony termin. Termin gwarancyjny, sądowy, ustawowy.… … Słownik języka polskiego
ubrać — dk IX, ubiorę, ubierzesz, ubierz, ubrał, ubrany ubierać ndk I, ubraćam, ubraćasz, ubraćają, ubraćaj, ubraćał, ubraćany 1. «włożyć na kogoś albo na coś ubranie, obuwie, nakrycie głowy itp.; odziać» Ubierać dziecko, lalkę. Ubrać kogoś w nową… … Słownik języka polskiego
wyuczyć — dk VIb, wyuczyćczę, wyuczyćczysz, wyuczyćucz, wyuczyćczył, wyuczyćczony rzad. wyuczać ndk I, wyuczyćam, wyuczyćasz, wyuczyćają, wyuczyćaj, wyuczyćał, wyuczyćany «ucząc wyćwiczyć, wykształcić kogoś w czymś, wdrożyć do czegoś; ucząc utrwalić coś w… … Słownik języka polskiego